.jpg)
เครดิตบูโรขอกล่าวนำอีกเล็กน้อย ที่มาที่ไปของบทความนี้ มาจาก ชมรมปฏิรูปสิทธีลูกหนี้ เสนอ คสช. ช่วยเหลือลูกหนี้ทั้งระบบ ข้อเสนอที่ 3.แก้ไขสัญญาที่ไม่เป็นธรรมต่างๆ ทั้งการคิดอัตราดอกเบี้ยเกินกว่าที่กฏหมายกำหนด รวมทั้งขอให้ยกเว้นการบังคับใช้กฏหมาย ตามประมวลกฏหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 733 ซึ่งจะทำให้เมื่อขายทอดตลาดทรัพย์ค้ำประกันเพื่่อชำระหนี้แล้ว ลูกหนี้ไม่ต้องรับผิดชอบหนี้ที่ยังเหลืออยู่ ซึ่ง มาตรา 733 กล่าวว่า "ถ้าเอา ทรัพย์จำนองหลุด และ ราคา ทรัพย์สิน นั้น มีประมาณ ต่ำกว่า จำนวนเงิน ที่ค้างชำระกันอยู่ ก็ดี หรือถ้า เอา ทรัพย์สินซึ่งจำนอง ออกขายทอดตลาด ใช้หนี้ ได้เงินจำนวนสุทธิ น้อยกว่า จำนวนเงิน ที่ค้างชำระกันอยู่นั้น ก็ดี เงินยังขาดจำนวน อยู่เท่าใด ลูกหนี้ ไม่ต้องรับผิด ในเงินนั้น"
แล้วทั้งๆ ที่กฏหมายระบุชัดเจนไม่ต้องชำระ แต่ทำไมธนาคาร หรือสถาบันการเงินเวลายึดทรัพย์เราไปแล้ว และขายทอดตลาด ทำไมยังมาเรียกเก็บส่วนต่างจากเราได้อีก
เครดิตบูโรบล็อกมีคำตอบครับ คำตอบมาจากในสัญญากับสถาบันการเงินนั้น ซึ่งปกติเราจะไม่อ่าน หรือถึงจะอ่านก็แบบผ่านๆ ตาไปเรื่อย (หนึ่งในนั้นก็ผมละคนหนึ่ง) โดยในสัญญาจะมีระบุไว้ชัดเจนว่า มีข้อตกลงยกเว้นมาตรา 733 ไว้เสมอ เมื่อมาตรา 733 ไม่มีผล สุดท้าย เรา (ลูกหนี้) จึงต้องจ่ายอยู่ดี
ผมขอเอาเรื่องราวจากโพส์ในพันทิพย์มานำเสนอให้ทานได้อ่านกัน อ่านเพื่อให้รู้ว่า ก่อนจะลงชื่อตัวเองในหนังสืออะไรซักอย่าง โดยเฉพาะสัญญาเรื่องเงินๆ ทองๆ อ่านให้ดีครับ (ขอบคุณพันทิพย์มา ณ โอกาสนี้)
